DSM-5

DSM-5 (راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، ویرایش پنجم) توسط انجمن روان‌پزشکی آمریکا (APA) منتشر شده است. این راهنما برای هر اختلال روانی، معیارهای تشخیصی دقیقی را شرح می‌دهد: کدام نشانه‌ها، به چه تعداد، از چه مدت زمانی، و با چه تأثیری بر زندگی فرد.

ویرایش پنجم آن در سال ۲۰۱۳ منتشر شد و سپس یک بازنگری (DSM-5-TR) در سال ۲۰۲۲ به دنبال آمد. این راهنما پرکاربردترین ابزار طبقه‌بندی در پژوهش و عمل بالینی است، به‌ویژه در آمریکای شمالی.

DSM-5 یک زبان مشترک فراهم می‌کند: به متخصصان مختلف اجازه می‌دهد درباره یک اختلال یکسان با معیارهای یکسان صحبت کنند. این امر تشخیص‌ها را تکرارپذیرتر و پژوهش‌ها را از یک مطالعه به مطالعه دیگر قابل مقایسه می‌سازد.

بسیاری از پرسش‌نامه‌های غربالگری (از جمله چند مورد که در اینجا ارائه شده‌اند) به‌گونه‌ای ساخته شده‌اند که معیارهای DSM-5 را بازتاب دهند، برای مثال معیارهای A و B اختلال طیف اوتیسم.

DSM-5 دسته‌بندی‌ها را شرح می‌دهد، اما واقعیت بالینی اغلب ظریف‌تر است: اختلالات با یکدیگر هم‌پوشانی دارند و بسته به افراد به‌شکل متفاوتی بروز می‌کنند. تشخیص هرگز به علامت زدن چند خانه خلاصه نمی‌شود — به یک مصاحبه بالینی عمیق نیاز دارد.

بنابراین پرسش‌نامه‌ای که «از DSM-5 الهام می‌گیرد» تشخیص نمی‌گذارد: عناصری را شناسایی می‌کند که در صورت لزوم، شایسته یک ارزیابی حرفه‌ای هستند.